كاش مي شد كه كسي مي آمد

اين دل خسته مارا، مي برد

چشم مارا مي شست

راز لبخند به لب، مي آموخت

كاش مي شد كه به انگشت، نخي مي بستيم

تا فراموش نگردد كه هنوز انسانيم

قبل از آني كه، كسي سر برسد

ما نگاهي به دل خسته خود مي كرديم

شايد اين قفل، به دست خود ما باز شود

پيش از آني كه به پيمانه دل، باده كنند

هر کسی رو که دیدم بهم گفت مهربون باش! دروغ نگو! اشتباه نکن!

مدرسه که درس میخوندم بزرگترها هی بهم گوش زد میکردند... مواظب باش حق کسی رو ضایع نکنی! دروغ نگی! دوستت رو ناراحت نکنی! بده... به همه ی ما ساده ها گفتند نکنه کسی رو ناراحت کنی! یا به کسی کلک بزنی! یا سر کسی کلاه بذاری!

گوشمون از این حرفها پر شد ولی وقتی وارد جامعه به اصطلاح قشنگتون شدیم دیدیم از این حرفها خبری نیست. این بار گفتید حسن مواظب باش خطرناکه!! اگه یه کم فکرت به خودت نباشه کلاهی به اندازه کلاه بابا نوئل فرنگی ها میگذارن سرت!!اگه کار خوب میخوای چاپلوسی کن! زیرآب همکارت رو بزن تا پست خوب مال تو بشه! یه کم سیاست نداری! اعتماد نکن به هیچ کس! و و و و و و .......  خواستیم خودمون رو پیدا کنیم گیر یه طعمه ای افتادیم که برای جبرانش جوونیمون رو دادیم...

بزرگترهای درستکار  اگه حرفی مونده که نگفتید بگید...

چرا ما ها دوست داریم شعار بدیم؟ دوست داریم بگیم بهترین انسانها هستیم؟

بیایید قبول کنیم که نیستیم و به فکر چاره باشیم. یعنی اینقدر بیرحم شدیم که زور ما به اون بچه های بیگناه و معصوم رسیده و میخوایم سر اونا کلاه بگذاریم؟ ما که چیزی واسه گفتن نداریم لا اقل جرات داشته باشیم بریم از اونا درس یاد بگیریم.

درس صداقت

 درس خوبی 

 مهربونی و .....

جایی که یه بچه تو نقاشی خودش خورشید رو سیاه میکشه تا پدر کارگرش زیر آفتاب داغ تابستون رنج نکشه .... 

 بزرگترهای عزیز   

من از این بچه زندگی  یاد میگیرم نه از شما ها...

شما ها یک عمر به ما دروغ گفته اید!!!    به شما اعتماد نداریم.

« دکتر علی شریعتی »

از سال ۸۶ با تمام پستی ها و بلندی هایش فقط ساعاتی مانده است..

ارزش این را دارد که چند دقیقه ای با خودمان خلوت کرده و به کارهایی که در این یک سال انجام داده ایم فکر کنیم. و بعد با خلوص نیت تصمیم بگیریم تا اشتباهات یا رفتارهای ناپسند خود را در سال جدید تبدیل به رفتارها و اخلاق انسان پسندانه و نیک کنیم و بعد با علم به آیات الهی و عمل کردن به آنها با صداقت تمام "حول حالنا الا احسن حال" را در دلمان ادا کنیم

اگر در خود تحولی ایجاد نکنیم سال ۸۷ نیز مثل سالهای قبل خواهد بود...

پس باهمدیگر سعی کنیم کمی در افکار و ایده ها و عقایدمان تحول مثبت ایجاد کنیم...

بهترین آرزوها را برای دوستان در سال جدید از پروردگار یگانه مسعلت مندم.

نوروز مبارک

چهار دانشجو که به خودشان اعتماد کامل داشتند یک هفته قبل از امتحان پایان ترم به مسافرت رفتند و با دوستان خود در شهر دیگر حسابی به خوشگذرانی پرداختند. اما وقتی به شهر خود برگشتند متوجه شدند که در مورد تاریخ امتحان اشتباه کرده اند و به جای سه شنبه، امتحان دوشنبه صبح بوده است. بنابراین تصمیم گرفتند استاد خود را پیدا کنند و علت جا ماندن از امتحان را برای او توضیح دهند. آنها به استاد گفتند: « ما به شهر دیگری رفته بودیم که در راه برگشت لاستیک خودرومان پنچر شد و از آنجایی که زاپاس نداشتیم تا مدت زمان طولانی نتوانستیم کسی را گیر بیاوریم و از او کمک بگیریم، به همین دلیل دوشنبه دیر وقت به خانه رسیدیم.».....استاد فکری کرد و پذیرفت که آنها روز بعد بیایند و امتحان بدهند. چهار دانشجو روز بعد به دانشگاه رفتند و استاد آنها را به چهار اتاق جداگانه فرستاد و به هر یک ورقه امتحانی را داد و از آنها خواست که شروع کنند....آنها به اولین مسأله نگاه کردند که 5 نمره داشت. سوال خیلی آسان بود و به راحتی به آن پاسخ دادند.....سپس ورقه را برگرداندند تا به سوال 95 امتیازی پشت ورقه پاسخ بدهند که سوال این بود: « کدام لاستیک پنچر شده بود؟»....!!!! 

با تشکر از: http://www.bia_2.sub.ir

ادمی اگر فقط بخواهد خوشبخت باشد به زودی موفق میگردد ولی او می خواهد خوشبخت تر از دیگران باشد و این مشکل است زیرا او دیگران را خوشبخت تر از انچه هستند تصور میکند

سلام دوستان عزیز

این عکس دیشب ساعت ۱۲:۳۰ هست. زلزله همه رو به خیابونها کشونده بود. تبریز تا حالا ۴ بار لرزیده. همه از ترس بیرون بودند. منم بیرون بودم. الانم که این پست رو می فرستم بعد از زلزله ساعت ۱:۳۰ ظهر باز پیش بینی میشه زلزله بشه. آخه میگن تبریز روی گسل بزرگی هست که هر چند صد سال یه زلزله بزرگ و وحشتناک اتفاق میوفته. امیدوارم تلفاتی تا حالا نداشته باشه. خدا رو شکر که هنوز گزارشی از تلفات جانی نشنیدیم. بیایید دعا کنیم که گزارشی هم در آینده نشنویم.

همیشه شاد و پیروز باشید

پس از لحظه هاي دراز
بر درخت خاكستري پنجره ام برگي روييد
و نسيم سبزي تار و پود خفته مرا لرزاند.
و هنوز من
ريشه هاي تنم را در شن هاي روياها فرو نبرده بودم
كه براه افتادم.

پس از لحظه هاي دراز
سايه دستي روي وجودم افتاد
ولرزش انگشتانش بيدارم كرد.
و هنوز من
پرتو تنهاي خودم را
در ورطه تاريك درونم نيفكنده بودم.
كه براه افتادم.

چقدر زیبا بود اگر هنگام تنها یی سری به دادگاه دلمان می زدیم

 و همیشه دیگران را محکوم به حبس ابد نمی کردیم

چقدر زیبا بود وقتی یتیمی می دیدیم گرد یتیمی از چهره اش می زودودیم

ودستی به مهربانی بر سر و رویش می کشیدیم

چقدر زیبا بود اگر می دانستیم چرا شقایق هامی میرند

 وچقدر زیبا بود اگر می فهمیدیم چرا زندگی زیباست

تصویر تو تنها چیزی است که چشمانم باور میکند دستانم را دراز میکنم تا صورتت را لمس کنم اما تصویر تو به یکباره حذف می شود و من به یاد می اورم کنارم نیستی